arrow_drop_up arrow_drop_down
8 september 2013 

Hé, doe eens normaal!

Je hebt hele normale mensen en mensen die wat apart doen. Nou is natuurlijk de vraag wat ‘normaal’ is. Als je iemand anders laat bepalen wat normaal is, dan heb je toch wel een probleem. Dan leef je niet je eigen leven, maar dat van die ander. Andersom geldt dat ook; als jij gaat invullen voor een ander, dan ben je niet met de ander bezig, maar wat jij voor die ander bedacht hebt. Doe eens normaal zeg! Get a live!

Los van oorzaken, trauma’s, opvoeding, sociale omgeving en geloofsovertuiging, kun je gewoon eens heel praktisch kijken waar jij je aandacht op richt. Binnen NLP onderscheiden we drie verschillende waarneemposities:
1: inleven in jezelf
2: inleven in de ander
3: afstandelijk waarnemen

Wat als je doorslaat in één richting?

Als je nadrukkelijk van je eigen beleving uitgaat, zullen mensen zeggen: Doe niet zo asociaal en houd ook eens rekening met een ander! Wat ben je toch een egoïst; bekijk het ook eens vanuit mijn positie! We weten nu wel wat jíj vindt!
Anderen mogen niet te dichtbij komen. Je hebt als het ware een muurtje om jezelf heen gebouwd en ook nog vaak ten koste van de ander. Duidelijk geen win-win, maar een win-verlies situatie.

Vanuit de ander redeneren is niet handig

Als je nadrukkelijk vanuit de ander redeneert, zullen mensen zeggen: Bemoei je eens wat minder met mij; ik kan wel voor mezelf nadenken hoor. Je bent altijd zo bezorgd om anderen; zorg je wel goed voor jezelf? Zeg nou eens wat jíj wilt.
Je geeft al je energie aan anderen. Je staat altijd klaar voor anderen en je kunt geen ‘nee’ zeggen. Vaak ten koste van jezelf. Er is duidelijk geen sprake van een win-win situatie maar meer van een verlies-win situatie.

Als je nadrukkelijk afstand houdt, zullen mensen zeggen: Jij bent altijd zo beschouwend; niets lijkt je te raken. Je bent zo afstandelijk; doe je nog wel mee vandaag? Is er iets mis met je; je kijkt zo afwezig uit je ogen. Hé wakker worden; doe eens mee.
Je zult nauwelijks de verbinding aangaan. Je bent iemand die alles afstandelijk bekijkt en niet deelneemt aan wat er gebeurt. Je kunt je eigen plek moeilijk vinden en je staat vaak aan de zijlijn. Duidelijk geen win-win situatie, maar meer een verlies-verlies situatie.

Wat is normaal?

Uiteraard heb ik geen idee wat normaal is. Over het algemeen wordt wat ‘normaal’ is, afgemeten aan wat de meeste mensen vinden. Of als anderen willen dat jij je aanpast aan wat zíj graag willen. Het is ook zeer de vraag of je wel ‘normaal’ wilt zijn. Misschien kun je beter kijken wat werkt en wat effectief is:

Als je écht succesvol wilt zijn op sociaal gebied, dan zul je jezelf moeten bekwamen in het switchen tussen de waarneemposities. Je staat dan tegelijk in je eigen kracht, terwijl je jezelf inleeft in de ander en op tijd wat afstand neemt. Je bent dan wat ze noemen een heel prettig, sociaal, betrokken en zelfbewust mens.

Bewustwording is essentieel

Ook hier geldt weer dat je jezelf eerst bewust moet worden in welke positie je doorslaat. Vraag het eens aan je partner, je ex, je collega’s, vrienden of coach. Accepteer hun antwoord en ga jezelf trainen om je flexibiliteit te verhogen. Wel zo fijn voor jezelf, de ander en de wereld!

De manier waarop je dat doet wordt bepaald door je persoonlijke voorkeuren, je persoonlijkheids-kenmerken. In mijn trainingen en coaching werk ik met de NLP Meta-programma’s. Die geven een zeer onderbouwd beeld van wie je bent en hoe je zult reageren.

Over de schrijver
Jos Verheijden is ervaringsdeskundige senior Burnout Trainer & Coach en helpt ondernemers, MKB-directeuren, zelfstandigen en hoog opgeleide professionals bij het voorkomen en herstellen van burnout symptomen en gerelateerde klachten zoals stress, sociale angsten, uitstelgedrag, werkdruk, onzekerheid, overspannenheid, communicatie en leiderschap. Jos wil bijdragen aan het onafhankelijk en vrij maken van ondernemende mensen waardoor ze hun leven weer terug krijgen. Dat doet hij via zijn coaching, training, vlogs, blogs, interviews en documentaires.
Herman van Haaren
Door

Herman van Haaren

op 9 September 2013

bewust zijn
Dit is wat mij betreft een inzichtelijke en verheffende blog Jos, bedankt. Ik kan me vooral prima vinden in de volgende alinea uit jouw blog: "Als je écht succesvol wilt zijn op sociaal gebied, dan zul je jezelf moeten bekwamen in het switchen tussen de waarneemposities. Je staat dan tegelijk in je eigen kracht, terwijl je jezelf inleeft in de ander en op tijd wat afstand neemt. Je bent dan wat ze noemen een heel prettig, sociaal, betrokken en zelfbewust mens". Vervolgens voeg je hier aan toe: "Ook hier geldt weer dat je jezelf eerst bewust moet worden in welke positie je doorslaat". En hiermee kom je uit bij hetgeen ik als doel en essentie zie van ons zijn: Bewust zijn. En uit bewust zijn groeit het besef dat we in elk gegeven moment een keuze kunnen hebben, en dus ook een keuze om ons te verplaatsen in andere gezichtspunten. Het is een wereld van verschil of wij ons op enig moment in een situatie ergens van bewust zijn ja of nee, of in hoeverre wel of niet? In de mate waarin wij bewust aan het zijn zijn, daar valt mijns inziens zeker aan te werken. Meditatie (mits juiste wijze tot oefening gemaakt) kan b.v. zo'n "werk" zijn. (Zie Trungpa er bij voorkeur op na). In mijn optiek kan de grootste ellende ontstaan door een gebrek aan bewust zijn (er wordt dan geleefd en gereageerd uit onbewuste patronen, meestal van generatie op generatie doorgegeven) en de meest intense vrede kan gevoeld en geleefd worden door zo volledig mogelijk bewust te zijn. Is het dan niet de vraag of wij die wereld van verschil willen maken? Dat ieder van ons dit kan, stap voor stap, daarvan ben ik overtuigd. Echter, of we weten dat we dit kunnen, en of we ons voldoende bewust zijn van een soort van aangeboren menselijke tendens tot luiheid in deze, is dan een andere vraag? Volgens mij, wanneer we weten dat we dit kunnen, dan groeit er vertrouwen en enthousiasme om "het werk" te gaan doen. Werken aan "de kathedraal". Is het dan niet de vraag op welke wijze wij intrinsiek tot dit weten kunnen komen? Gegroet, Herman

Joost Liefhebber
Door

Joost Liefhebber

op 9 September 2013

Normaal
Dag Jos, Ook ik heb geen idee van wat normaal is. Wel doet de term "normaal" me (behalve aan een abnormaal goede band uit de Achterhoek), denken aan een song die de Canadees Bruce Cockburn in 1981 (inderdaad, 33 jaar geleden!) schreef: "The trouble with normal". De laatste regel van elk couplet luit: "The trouble with normal is it always gets worse". Of hij helderziende gaven heeft weet ik niet, maar met het oog op de situatie in Syrie luiden de laatste regels: ..."As the grinding devolution of the democratic dream Brings us men in gas masks Dancing while the shells burst The trouble with normal is it always gets worse." Groet, Joost.

Jos Verheijden
Door

Jos Verheijden

op 9 September 2013

Heel andere invalshoek

Dit is een heel andere benadering van 'normaal'. Meer het bagataliseren van problemen. Vervagende normen en waarden. Een mogelijkheid om iets te verdoezelen of om iets te doen wat normaal niet geaccepteerd zou worden.

Overigens is dit niet wat in de blog bedoeld wordt.

Reactie plaatsen

Volg de gratis workshop: "Ik wil/moet* veranderen"