arrow_drop_up arrow_drop_down
26 januari 2014 

Niets is wat het lijkt te zijn

Krijg je een compliment, blijkt dat ze iets van je gedaan willen hebben. Zijn er Olympische spelen en denk je dat het om de sport gaat, zijn er vooral politieke discussies. Krijg je een bos bloemen van je partner, blijkt hij vreemd gegaan te zijn. Heb je een prachtig erfstuk waarvan je dacht dat het een stoel was, zak je er doorheen en is het plotseling oude troep. Heb je een leuke baan en vastigheid, wordt je ziek of krijg je ontslag.

Blijkbaar is niets wat het lijkt te zijn. Bij de protesten in de Oekraïne blijken veel oproerkraaiers betaald te worden door de regering. Dat is niets nieuws. Dat gebeurde ruim 2000 jaar geleden ook al bij de kruisiging van Jezus. Waarom houden we eigenlijk zo krampachtig vast aan de betekenis van wat we denken te zien? Terwijl we wéten dat niets is wat het lijkt te zijn!

Is het angst?

Als het angst is, wat zou het dan kunnen zijn:

  • Angst om niet te weten wat iets is?
  • Angst voor het grote onbekende?
  • Angst voor het grote legen niets?

Of is het vasthouden aan waarheden waar we aan gehecht zijn?

  • Is het zoeken naar vastigheid?
  • Zoeken naar de zin van het bestaan?
  • Vastgrijpen wat er niet (meer) is?

Of is er geen diepere betekenis en doen we maar wat?

Veel indrukken passen niet in ons wereldbeeld. In plaats van je openstellen voor nieuwe ervaringen, ga je juist je hakken in het zand zetten. Je eigen waarheid verdedigen. Oorlogje spelen. Olympische spelen boycotten. Mensen afwijzen en veroordelen. Dan kun je lekker de duivel zijn. Of des duivels.

Blijkbaar spelen dit soort gevoelens bij veel meer mensen. Niet voor niets krijgt de extreem rechtse partijen veel stemmen. Blijkbaar hebben we het nodig om ons af te zetten tegen anderen. Maar hebben we dat eigenlijk wel nodig? Kan het ook anders? En wat is hier eigenlijk de les van? Wat kunnen we hier van leren?

Alle mensen denken in hokjes.

Of je dit nu wel of niet leuk vindt. Dit is hoe ons brein werkt. We zien iets, vergelijken dit met onze ‘database’ en hebben er direct een betekenis bij. Dit is een geheel onbewust proces en we doen het de gehele dag. Mensen die niet in hokjes willen denken, hebben er vaak negatieve ervaringen mee opgedaan. Mensen die er blij van worden, hebben er vaak positieve ervaringen mee opgedaan.

Als je op school gepest werd vanwege je uiterlijk dan werd je niet gezien om wie je was, maar om hoe je er uitzag. Als je er heel goed uitziet en je hierdoor makkelijker carrière maakt, dan vind je dat wel prima. Sommigen ervaren meer de voordelen, anderen meer de nadelen van hokjesdenken.

Denk jij zelf teveel in hokjes?

Net als met alle kwaliteiten die we bezitten, kunnen we het hokjesdenken dus versterkend of verzwakkend inzetten. Zowel voor jezelf als voor anderen. Hoe kijk je naar anderen en hoe kijk je naar mensen die op een bepaalde manier naar jou kijken? Hoe kijk jij naar hokjesdenkers? Wie geloof je meer:

  • De verkoper die je een nieuwe wasmachine wil verkopen, of de monteur die hem komt repareren?
  • Wie vertrouw je meer: De blanke man met grijze lokken in een mooi kostuum, of de Marokkaanse knul met een Amsterdams accentje?

Als je er nuchter over nadenkt, kom je tot de conclusie dat je deze vragen helemaal niet kunt beantwoorden. Dit is hoe het werkt: Het eerste wat je doet is de persoon in een hokje plaatsen (bijvoorbeeld: verkopers zijn niet te vertrouwen). De tweede stap is dat je naar de specifieke individu en situatie gaat kijken.

Het verschil tussen een zoogdier en een mens

Juist die tweede stap (dieper kijken) onderscheidt ons van zoogdieren. Mensen kunnen nadenken over wat ze bedenken (denk hier maar eens over na). Je kunt een impuls herkennen en je primaire reactie overzien en aanpassen aan wat er werkelijk speelt. Je kunt verantwoordelijkheid nemen voor hoe je alles in hokjes plaatst. En hiermee je gedrag aanpassen.

Dit is ook de manier hoe je met veranderingen kunt omgaan. We proberen vaak krampachtig vast te houden aan heel traditionele hokjes. Je houdt onbewust vast aan onbewuste patronen en overtuigingen. Je blijft vaak volharden terwijl je eigenlijk beter weet.

Als je beseft dat alles continu verandert, dan is het vreemd dat we ons denkvermogen niet vaker gebruiken om achterhaalde patronen te herkennen en ons gedrag bij te sturen. Als je met je aandacht in het moment blijft, dan kun je inspelen op wat er werkelijk plaatsvindt. Dan gebruik je al je menselijke kwaliteiten. Dan zie je dat niets is wat het lijkt!

Blijf jij nog volharden in oude overtuigingen?

Ik vond op TED een geweldig mooie speech die heel helder en praktisch uitlegt hoe we overtuigingen van meer dan 100 jaar geleden nog steeds normaal vinden terwijl ze absoluut NIET normaal en volkomen achterhaald zijn. Onze huidige maatschappij stelt heel andere eisen dan toen. Toch blijven we tegen beter weten in volharden.Kijk zelf maar:

 

 

Ik denk dat de les is dat we er zélf iets moois van moeten maken.

Doe gewoon wat je prettig vindt. Wat bij jou past. Waar je zin in hebt. En als je even iets moet doen wat je niet aanstaat; maak het dan leuk, of doe iets anders. Als niets is wat het lijkt, dan ben je vrij om alles door je eigen roze bril te kleuren. Blij door het leven te huppelen. Te spelen. Je eigen hemel op aarde te creëren.

Dan kun je jouw wereld zo mooi maken als je wilt. En hiermee anderen inspireren dit ook te doen. Dan kun je het olympisch vuur aanwakkeren. Dan ben je het beste wat je ooit kan overkomen. Dan ben je goddelijk en een prachtig mens tegelijk. Net zolang tot je een nóg mooiere variant van jezelf ontdekt.

Bewustwording creëert een nieuwe en mooiere wereld

Voor mij zijn dit momenten van bewustwording. Dan schiet ik even in een complete verwarring. En als ik er uit kom, is er een nieuwe en mooiere realiteit ontstaan. Dan heb ik weer helder wat voor mij het beste werkt en ga dit meteen doen! Dit is de snelste manier van leren. Dit zijn de zogenaamde doorbraak-momenten (ps. In mijn training Persoonlijk Leiderschap en Burnout Coaching maak ik hier veel gebruik van).

Ik ben heel benieuwd hoe jij dat doet. Wat zijn jouw doorbraak momenten? Hoe weet jij in je kracht te blijven cq er in terug te komen? Hoe leef jij het leven dat bij jou past? Hoe laat jij anderen in hun waarde? En vooral ook: Hoe handel je hiernaar? En als je dit niet helder hebt; wat kun je dan nu doen om het wél helder te krijgen? Enkele reacties op deze vragen zijn:

Jaap:
Als ik heel luchtig en spontaan open sta voor leuke dingen, als ik lekker relaxed mensen kan ontmoeten, als ik in alle rust mijn eigen tempo mag bepalen, van een heerlijk geurend kopje koffie geniet in de ochtendzon, het gewoon klein en bij mezelf houd, als ik vertrouw op het alwetende universum; dan gaat het helemaal goed met mij.

Zolang ik me realiseer dat niets is zoals het is, dan ben ik goddelijk en kan ik doen en zijn wie ik op dat moment wil zijn. Dan kan ik creëren, scheppen, ontmoeten en groeien tegelijk. Dan ben ik vrij. Dan kan ik wérkelijk ont-moeten. Mijn allerdiepste drijfveer leven.

Pieter:
Een levensles van formaat, Jos!
Als baby kon je niets en vond men je volmaakt. Toen je wat kon (lopen, praten) vroeg men ineens wat je wilde worden. Je werd van “iets” gereduceerd tot “niets”.

Is die ontluistering niet kenmerkend voor de rest van je stoffelijke bestaan? Je probeert “iets” te worden. En als het even kan nog “iets meer”. Totdat – zoveel is zeker – er van je stoffelijke bestaan steeds minder, en uiteindelijk helemaal niets meer over blijft. En het een zinsbegoocheling, een illusie, is gebleken.

Zolang je je met “iets” identificeert eindig je bij “niets”. Daar kun je depressief van worden.

Wat mij helpt is het besef dat wij, mensen, een combinatie zijn van een tijdelijk “iets” en een eeuwig “niet-iets”.

Dat “niet-iets” kunnen we niet met onze handen grijpen, noch met ons verstand begrijpen. Het is altijd, eeuwig en overal. Zoals het zelfde “niet-iets” in ons woont, zo wonen wij in het zelfde “niet-iets”. Alles ontstaat eruit, alles lost erin op. Onze goddelijke oorsprong en bestemming?

Sinds ik dit besef probeer ik om niet-iets, in plaats van iets, te bereiken. Dan ga je, zoals je zo treffend beschrijft, steeds meer genieten van het moment. En ervaar je de “Power of Now”.

Joost:
Blij, en vooral ook vrij, door het leven huppelen. Wat zou ik dat (letterlijk) graag weer eens doen. Maar de ziekte van Parkinson houdt mij in toenemende mate lichamelijk en geestelijk in een onontkoombare greep.

Maar ook al kan ik daardoor mijn wereld niet zo mooi maken als ik eigenlijk zou willen, toch wil ik hem zo mooi maken als ik kan.

Wat mij daar bij helpt is het (ook door Oliver Sachs beschreven) wonderlijke fenomeen van de invloed van muziek op het brein. Bij bepaalde vooral ritmische muziek – voor mij is dat met name de strakke disco-muziek van Prince – verdwijnen alle parkinson symptomen als sneeuw voor de zon en kan ik huppelend en dansend door het/mijn leven.

Hoe kun je jouw angst stoppen?

Veel mensen zijn bang voor de toekomst. Maken zich zorgen over hun financiële positie, de economie en werkeloosheid. Anderen maken zich druk over hun gezondheid en relatie. De onzekerheid en stress overheerst. Het is opmerkelijk dat mensen vaak heel zeker weten dat ze onzeker zijn!! (hoezo: niets is wat het lijkt). Hoe is dat voor jou?

  • Weet jij zeker dat je onzeker bent?
  • Weet jij zeker dat je je zorgen moet maken?
  • Bang moet zijn of jezelf druk maken?

Als je antwoord ‘JA’ is, dan zal ik je uitleggen wat je van binnen doet en hoe je dat kunt stoppen. Gewoon NU.

Op het moment dat je jezelf onzeker voelt, maak je van binnen een heel somber toekomstbeeld. Dat beeld staat zo prominent voor je neus dat je niets anders kunt zien. Je bent dus niet bang voor de onzekerheid, maar voor de zekerheid die je ervaart omdat dat sombere toekomstbeeld zo prominent aanwezig is. Dat sombere toekomstbeeld lijkt de onvermijdbare toekomstige werkelijkheid te zijn en veel stress op te leveren.

De oplossing is heel simpel. Je hoeft alleen h

 

 

 

Fake it ‘till you make it

De stelling “Fake it ‘till you make it” heeft voor mij als NLP-coach alles te maken met hoe het onderbewuste werkt. Op bewust niveau kunnen we maar heel weinig bevatten. Van de 45 miljoen signalen die we per seconde verwerken, kunnen we er hooguit 7 bewust verwerken. Het onderbewuste neemt dus praktisch alles voor zijn rekening. Het regelt je gehele systeem, wat je zult waarnemen en hoe je zult reageren. Daar komt de stelling vandaan dat je jouw eigen wereld creëert.

Oplossingsgerichte aanpak houdt het luchtig

Als mensen hele complexe problemen hebben, zal ik in coaching altijd oplossingsgericht te werk gaan. Dat betekent onder andere dat ik elk houvast, elke positieve emotie, elke versterkende gedachte zal gebruiken. Ik help de cliënt om in deze versterkende stemming te stappen en er zo lang mogelijk in te blijven en hem zo sterk mogelijk te maken. Simpel gezegd zit de cliënt diep in de shit lekker uitbundig te lachen en zich goed te voelen. Ik sta zelf ook nog steeds verbaasd hoe groot de impact hiervan is. Hoe snel mensen op deze manier de grootst mogelijk ellende achter zich laten en zich gaan richten op wat ze wél willen: Zich goed voelen. Vrij zijn. Gelukkig zijn.

Het confronterende was dat ik ook mensen ken die dit principe toepassen op een manier waar ik nogal weerstand tegen voelde (inderdaad: ‘voelde’ want ik heb het maar meteen losgelaten). Dat zijn de zogenaamde patsers, opscheppers, mensen met de meest fantastische sterke verhalen, die alles en iedereen kennen, een enorm netwerk hebben en ga zo maar door. De weerstand die ik voelde had niets te maken met het principe van “fake it ‘till you make it” maar met echtheid. Over het algemeen vind ik deze mensen niet echt.

Iedereen heeft het recht om te groeien en zijn ding te doen.

Daarom was het zo confronterend, want wie ben ik om daar een oordeel over te vellen. Iedereen heeft het recht om te groeien, zichzelf te ontwikkelen, stappen te zetten en het maximale uit zichzelf te halen. Mijn enige criterium hierbij is dat het ecologisch moet zijn (dus niet ten koste van anderen). Het had ook te maken met mijn opvoeding. Ik heb geleerd om maar vooral normaal te doen, dan doe je al gek genoeg.

Maar wat de een normaal vindt, is voor de ander volslagen onzin. En andersom ook. Maar daar zit ook de valkuil, want wie bepaalt nou wat waar is. Stel dat je bij een psycholoog komt die er (in het voorbeeld van zojuist) van uitgaat dat je nooit meer uit deze ellende komt. Wat betekent dat voor de rest van je leven? Of dat je bij een oplossingsgerichte NLP-coach komt die stelt dat alles mogelijk is. Wat betekent dát dan voor de rest van je leven?

Maak je eigen keuze; het maakt niet uit!

Mijn stelling is dat als ‘niets is zoals het lijkt’, dat je dan je eigen keuze mag maken. Ikzelf kies dan altijd voor de leukste en meest versterkende variant. Misschien iets voor jou om eens te proberen? Want stel nou dat je het normaal gaat vinden om je goed te voelen, om je te richten op leuke versterkende dingen…. hoe zou de wereld dan veranderen? Stel dat je nu nog net doet alsof er alleen maar leuke situaties zijn en dit blijkt achteraf waar te zijn… wat zou je dit opleveren? Hoe zul je dan straks ontdekken dat je nu de juiste stap gezet hebt? Dus: Fake it ‘till you make it en jouw creatieve ideeën worden wat jij wilt.

Over de schrijver
Jos Verheijden is ervaringsdeskundige senior Burnout Trainer & Coach en helpt ondernemers, MKB-directeuren, zelfstandigen en hoog opgeleide professionals bij het voorkomen en herstellen van burnout symptomen en gerelateerde klachten zoals stress, sociale angsten, uitstelgedrag, werkdruk, onzekerheid, overspannenheid, communicatie en leiderschap. Jos wil bijdragen aan het onafhankelijk en vrij maken van ondernemende mensen waardoor ze hun leven weer terug krijgen. Dat doet hij via zijn coaching, training, vlogs, blogs, interviews en documentaires.
Jos Verheijden
Door

Jos Verheijden

op 26 January 2014

Ont-moeten

Als ik heel luchtig en spontaan open sta voor leuke dingen, als ik lekker relaxed mensen kan ontmoeten, als ik in alle rust mijn eigen tempo mag bepalen, van een heerlijk geurend kopje koffie geniet in de ochtendzon, het gewoon klein en bij mezelf houd, als ik vertrouw op het alwetende universum; dan gaat het helemaal goed met mij.

Zolang ik me realiseer dat niets is zoals het is, dan ben ik goddelijk en kan ik doen en zijn wie ik op dat moment wil zijn. Dan kan ik creëren, scheppen, ontmoeten en groeien tegelijk. Dan ben ik vrij. Dan kan ik wérkelijk ont-moeten. Mijn allerdiepste drijfveer leven.

Pieter
Door

Pieter

op 27 January 2014

Niet-iets
Een levensles van formaat, Jos! Als baby kon je niets en vond men je volmaakt. Toen je wat kon (lopen, praten) vroeg men ineens wat je wilde worden. Je werd van "iets" gereduceerd tot "niets". Is die ontluistering niet kenmerkend voor de rest van je stoffelijke bestaan? Je probeert "iets" te worden. En als het even kan nog "iets meer". Totdat - zoveel is zeker - er van je stoffelijke bestaan steeds minder, en uiteindelijk helemaal niets meer over blijft. En het een zinsbegoocheling, een illusie, is gebleken. Zolang je je met "iets" identificeert eindig je bij "niets". Daar kun je depressief van worden. Wat mij helpt is het besef dat wij, mensen, een combinatie zijn van een tijdelijk "iets" en een eeuwig "niet-iets". Dat "niet-iets" kunnen we niet met onze handen grijpen, noch met ons verstand begrijpen. Het is altijd, eeuwig en overal. Zoals het zelfde "niet-iets" in ons woont, zo wonen wij in het zelfde "niet-iets". Alles ontstaat eruit, alles lost erin op. Onze goddelijke oorsprong en bestemming? Sinds ik dit besef probeer ik om niet-iets, in plaats van iets, te bereiken. Dan ga je, zoals je zo treffend beschrijft, steeds meer genieten van het moment. En ervaar je de "Power of Now".

Jos Verheijden
Door

Jos Verheijden

op 27 January 2014

Definitie

Ik heb eens een hele mooie omschrijving gekregen van wat de meeste mensen met God bedoelen (cq TAO, de natuurwetten). Deze past mooi bij jouw omschrijving:

Het oneindige niets in het nu

Het blijft natuurlijk lastig om een definitie te geven, want alles wat je kunt benoemen heeft niets te maken met wat er wérkelijk is, niet is of beide wel of niet is. In de TAO zeggen ze (vrij vertaald): Als je denkt dat je het begrijpt, dan snap je er (nog) helemaal niets van.

Joost Liefhebber
Door

Joost Liefhebber

op 27 January 2014

Niets is wat het lijkt te zijn
Blij, en vooral ook vrij, door het leven huppelen. Wat zou ik dat (letterlijk) graag weer eens doen. Maar zoals ik in een eerdere reactie al eens meldde, houdt de ziekte van Parkinson mij in toenemende mate lichamelijk en geestelijk in een onontkoombare greep. Maar ook al kan ik daardoor mijn wereld niet zo mooi maken als ik eigenlijk zou willen, toch wil ik hem zo mooi maken als ik kan. Wat mij daar bij helpt is het (ook door Oliver Sachs beschreven) wonderlijke fenomeen van de invloed van muziek op het brein. Bij bepaalde vooral ritmische muziek - voor mij is dat met name de strakke disco-muziek van Prince - verdwijnen alle parkinsonsymptomen als sneeuw voor de zon en kan ik huppelend en dansend door het/mijn leven. Helaas is dit effect niet blijvend en bij stoppen van de muziek keren die symptomen binnen luttele seconden weer terug. De hele dag met een koptelefoon op werkt ook niet. In Amerika hebben ze een prachtige slogan voor dit fenomeen: "Focus on the dance, not on the disease". Dit loopt inmiddels als een rode draad door mijn eigen bewustwordingsproces heen. Hoewel de alliteratie wellicht verloren gaat is deze slogan eindeloos uit te breiden. Focus on the dance, not on ................. Tot slot deze inspirerende tekst die ik ergens tegen kwam: 'Het is onmogelijk', zei trots. 'Het is riskant', zei ervaring. 'Het is zinloos', zei rede. 'Probeer het', fluisterde het hart. Joost.

Jos Verheijden
Door

Jos Verheijden

op 27 January 2014

Doen wat werkt

Je schrijft dat je met disco-muziek wél dansend door het leven kunt. En dat dat precies is wat je wilt. En tegelijk schrijf je dat je dit niet kunt????

Binnen het Oplossingsgericht Werken zeggen we: "Doe meer van wat wél werkt en minder van wat niet werkt". Als het werkt met muziek, dan zou ik dat maar doen!

Ik weet dat er nu veel mensen denken, dat dit te simpel gedacht is. Maar dat is precies de reden waarom we zo veel problemen ervaren. Er lopen zoveel mensen met een koptelefoon rond, dus ik denk dat jij er nog wel bij kunt. 

Doe gewoon wat goed is voor jou!

pauline daum
Door

pauline daum

op 29 January 2014

wereldbeeld - niets is wat het lijkt
Is leven ook niet een beetje geluk hebben? Geluk in de omgeving waar je geboren bent, die je mede vormen tot wie je bent. Geluk omdat je de capaciteit hebt om te lezen, onderscheid te maken in wat je leest, bewustzijn dat je altijd keuzes kunt maken. Overleven maakt dat je prioriteiten anders liggen.. je niet/ veel minder met levensvragen bezig bent. Voor mij is het besef waar ik sta in deze maatschappij, welke kansen ik heb gekregen en hoe het leven kan zijn, een basis van me bevoorrecht voelen. Ik kan me verwonderen en verliezen in de creativiteit van mensen en in mezelf . creativiteit is voor mij verbindingen zien en benutten/vormgeven. In processen, vormgeving of 'gewoon om mij heen'. Dat maakt me blij, dus dat zoek ik op of ik probeer het te creëren. Helaas is de wereld niet alleen maar mooi, ik denk wel dat je keuzes kan maken om de negatieve invloed zo min mogelijk toe te laten. De wereld is niet maakbaar, mijn wereld iets meer :-)

Jos Verheijden
Door

Jos Verheijden

op 30 January 2014

Dankbaarheid

Prachtig om te lezen hoe je bewust in het leven staat. Bewustzijn is de basis voor dankbaarheid. Dankbaarheid brengt je in het nu. Daarmee zul je alle overvloed weer ervaren. Dan sta je ook weer open om te delen. Dank je.

Ontdekker
Door

Ontdekker

op 31 January 2014

Glimlachen is een makkelijke eerste stap
Ik heb zelf ervaren wat de kracht van een glimlach kan doen. Mijn relatie was uit en doordat ik een goed pdf document van 100 pagina's had doorgelezen in twee dagen veranderde er wat. Gebaseerd op NLP, dat wist ik sinds een paar dagen geleden pas. De laatste vier dagen dat we samen waren konden we wel samen praten, fijne momenten beleven, weer lachen, gezellig hebben. Maar het was ook een afscheid. Echt waar; glimlachen en een prettige blik in je ogen is al de helft. Doe het als je op straat loopt, doe aardig tegen de kassiere bij de supermarkt, groet gewoon iemand met een glimlach op straat, zelfs die irritante verkoper. Zeg met eenglimlach dan desnoods nee hoor, maar bedank voor je aanbod. Wedden dat je positieve racties terug krijgt en die je energie geven. Ook compleet vreemden zien je dan weer staan. Mensen willen positieve mensen om zich heen hebben.

Reactie plaatsen

Volg de gratis workshop: "Ik wil/moet* veranderen"