Gedeelde smart is dubbele smart en gelijk aan pesten
28 november 2020 

Gedeelde smart is dubbele smart en gelijk aan pesten

Het spreekwoord zegt: Gedeelde smart is halve smart. Maar klopt dat eigenlijk wel? Bij overlijden en rouw geldt dat naar mijn mening zeker wél. Dan is het fijn als je met familie, naasten en vrienden je verdriet kunt delen. Dan lucht het zeker op als je jouw verhaal kwijt kunt. Maar dan zit je ook sámen in hetzelfde rouwproces. Dan is het ook logisch en klopt het ook. Dan kun je jouw emoties, verhalen en waardevolle momenten met elkaar delen.

Maar hoe zit het nou in al die andere situaties, waarbij de een in een moeilijke situatie zit en de ander helemaal niet? Waarbij de een zijn probleem kwijt wil en de ander slechts mag toehoren? Waarbij een leidinggevende er niet uitkomt en vervolgens zijn medewerkers ermee opscheept? Waarbij een agressor iemand anders iets aandoet? Waarbij iemand in een slechte bui jou probeert te overtuigen dat het allemaal klote is.

Hoe ga je om met vervelende emoties?

Ik weet eigenlijk niet of er wel een eenduidig antwoord mogelijk is op de vraag of je mee moet gaan in de emoties van anderen. Of je bij elke tegenslag meteen in de stress moet schieten. Van de ene kant heb je een sociale rol en is het niet wenselijk om asociaal te doen of je af te wenden. Van de andere kant kun je er wel last van hebben als je andermans probleem op je schouders neemt. Dan heb je namelijk beide een probleem! Dat voelt wel als (h)erkenning, maar het helpt jullie niet verder.

Zo werd ik vorige week gebeld door een vrouw van wie de man ernstig burn-out leek te zijn. Hij had een zeer kort lontje en reageerde overal extreem heftig en fel op. Zij en de kinderen hadden er zo veel last van, dat ze hem de deur gewezen had. Hij mocht weer terugkomen als hij zijn probleem had opgelost. Ik was het volledig met haar aanpak eens. Ze had er voor gekozen om het probleem niet op haar schouders te nemen en had tegelijk haar man op zijn eigen verantwoordelijkheid gewezen. Als ze zijn gedrag zou accepteren, hoefde hij het niet aan te pakken.

Iemand moet de controle en het overzicht houden!

Je kunt ook de situatie hebben dat je partner ernstig ziek is en verzorging nodig heeft. Dan vind ik het weer heel normaal dat je voor hem/haar zorgt. Dat heeft natuurlijk consequenties voor hoe je jouw leven zult leven. Maar ik denk dat als je het leven neemt zoals het zich aandient, dat je er het meest optimale uithaalt. Wat dat precies is, weet je pas als je dit accepteert. Dat is wat ze noemen ‘leven in het NU’.

De traditionele Hawaiiaanse cultuur en Ho’oponopono bieden uitstekende handvatten om effectief met dit soort situaties om te gaan. Kort gezegd gaat het er om, dat je volledig in harmonie leeft met jezelf en je omgeving. Met ‘omgeving’ bedoelen ze echt alles. Dus mensen, planten, dieren, milieu, culturen, ideeën, overledenen, ziekte, voorspoed, enz. Gewoon alles wat er is en niet is!

Leer het verschil tussen schuld en verantwoordelijkheid

Ho’oponopono gaat er van uit dat je je eigen wereld creëert. Dat je alles wat je kunt waarnemen door jezelf gecreëerd en in stand gehouden wordt. Dat betekent dat je 100% verantwoordelijk bent voor alles wat je waarneemt. Het is jóuw waarneming. Jóuw werkelijkheid. Gelukkig krijg je ook de gereedschappen om hier mee aan de slag te gaan. In Ho’oponopono praten we niet over schuld (wat is niet jouw schuld) maar over verantwoordelijkheid.

De manier om met moeilijke situaties om te gaan is te accepteren dat je 100% verantwoordelijk bent voor je eigen waarneming. Dat betekent dat je de oplossing alleen bij jezelf hoeft te zoeken. Dat doe je door je waarneming volledig te accepteren, er rust mee te vinden en de lading los te laten. Als je dit doet, hoef je niet meer achter steeds veranderende modegrillen aan te hollen, de wereld te redden of alles op je schouders te nemen. Je leeft het leven zoals het zich aandient. In het NU.

De garantie die je hierbij krijgt is dat je het ideale leven zult leven. Misschien niet altijd even prettig, maar wel jóuw leven. Dat is toch wat je wilt?!

Bij pesten zijn pester en gepeste beide verantwoordelijk

Bij pestgedrag zie je een duidelijk voorbeeld van ‘gedeelde smart’ en ‘verantwoordelijkheid’. Het is opmerkelijk dat dit niet doordringt in de samenleving. Er worden regelmatig campagnes gestart tegen het pesten en om de ‘slachtoffers’ te beschermen. Wat die campagnes doen is het pestgedrag juist aanwakkeren. Zoals iedereen inmiddels zou moeten weten is dat elke strijd tegen ‘iets’ ervoor zorgt dat je het tegenovergestelde bereikt van wat je wilt bereiken.

De enige oplossing is om te werken aan wat je wél wilt.

Kracht

Pesten is van alle tijden en van alle leeftijden. Het is van nature een soort primitief groepsgedrag. Een soort overlevingsgedrag, natuurlijke selectie of het aanbrengen van een ordening in een groep. Sociologen en biologen hebben hier uiteraard alle antwoorden op. Er wordt bepaald wie de leider van de groep is en zich kan voortplanten. De sterkste genen worden overgedragen en daar wordt de gehele groep beter van.

Bij pesten zou je kunnen twijfelen of deze natuurlijk ordening ook opgaat omdat er vaak oud trauma speelt (en dat is niet natuurlijk). Het is opmerkelijk dat er altijd iemand begint met pesten en dat de rest van de groep dan aansluit. Is het ‘Follow the leader’ of is de rest bang om zelf gepest te worden? Of is het leedvermaak? Tegelijk is het opmerkelijk dat er altijd iemand is die pest en iemand die het ‘slachtoffer’ is.

Wie is het slachtoffer bij pestgedrag?

Die vraag laat precies zien waar de schoen knelt: Alle campagnes tegen pesten stigmatiseren de ‘slachtoffers’. We moeten de ‘kneusjes’ beschermen tegen die vervelende pesters: De ‘kneusjes’ kunnen niet voor zichzelf opkomen, dus zullen wij die pesters wel eens vertellen dat ze dat niet meer mogen doen. Dat ze rekening moeten houden met de gevoelens van die arme mensen. Wat een gelul.

In mijn coaching praktijk zie ik regelmatig mensen (ondernemers, directeuren, artsen, managers, professionals, enz, enz) die vroeger gepest werden of mensen die nog steeds gepest worden. Ik zie uiteraard ook de dramatische gevolgen van pesten. Ik zie dat levens compleet in puin liggen door het pesten. Maar wat ik níet zie zijn kneusjes!! Ik zie gewoon heel normale mensen.

Er is NIETS mis met mensen die gepest werden/worden.
Het enige is dat ze iets gemist hebben in hun ontwikkeling.
Ze hebben gewoon nog iets om te ontdekken en te leren.

Mensen die zich laten pesten missen vaak een stukje weerbaarheid, geloof in eigen kunnen, speelsheid, reactiesnelheid, overtuigingskracht, ondersteuning, geborgenheid, veiligheid of persoonlijke kracht en leiderschap. Dat zijn precies de kwaliteiten die pesters ook missen!!! Er is  nauwelijks verschil tussen pesters en gepesten. Ze horen bij elkaar. Misschien is dat wel de reden waarom ze elkaar opzoeken!

Pester en gepeste zijn zielsverwanten

Pesters en gepesten zijn een soort zielsverwanten die in dit leven iets van elkaar willen leren. De pester wil in dit leven om te gaan met kwetsbare mensen, terwijl gepesten willen leren om sterker en zelfstandiger te worden. Een pester kan dit niet oefenen zonder mensen die willen leren om zelfstandiger te worden. Daarom zoeken ze elkaar op. Dat is helemaal prima zolang je maar beseft waarom je elkaar opzoekt en wat je te leren hebt.

Laten we beginnen om zowel pesters als gepesten als normale mensen te zien die nog iets te leren hebben. Laten we beginnen om te leren om lekkerder in ons vel te komen. Laten we leren trauma’s los te laten. Laten we leren om meer persoonlijke kracht te ontwikkelen. Te groeien in persoonlijk leiderschap.

Zet de eerste stap en start nu met aan jezelf te werken!

Het verschil dat ik zie, is dat pesters sneller loslaten en gepesten langer met problemen blijven rondlopen. Het is voor iedereen belangrijk om te leren loslaten en verder te gaan met je leven. In mijn training en coaching begin ik altijd met leren loslaten en beslissingen nemen. Daarna is het belangrijk om je leven op te pakken en meer kracht en leiderschap te ontwikkelen. Dan heb je alle tools om het perfecte leven te leven.

Paniekvoetbal = gedeelde smart = onbedoeld pesten

Paniekvoetbal

In tijden van economische groei kan iedereen managen en leiding geven. Tijdens een crisis krijgen managers nog het voordeel van de twijfel. Bijna iedereen gaat mee in het idee dat het crisis is en dat het daarom slecht gaat. Maar ja; in een crisis raak je als manager ook opgebrand en soms zelfs burn-out. Je raakt de aansluiting met jezelf en je medewerkers kwijt. Je natuurlijke reactie is om paniekvoetbal te gaan spelen om alles overeind te houden.

Je realiseert je niet dat je dit doet én dat je jouw medewerkers belast met jouw problemen. Medewerkers ervaren jouw gedag als een vorm van pesten omdat je jouw smart wilt delen en een soort van steun en medeleven zoekt. Ze doen liever hun eigen werk dan delen in jouw smart! Ze willen met rust gelaten worden, maar door de hiërarchische relatie kunnen ze niet anders dan meegaan in jouw onbedoelde ‘pestgedrag’.

De essentie van leiderschap in en na een crisis

Bewuste leiders investeren tijdens een crisis in hun medewerkers, hun organisatie en zichzelf. Ze staan met hun gehele team en organisatie klaar om weer te gaan knallen als er weer ruimte komt. Ze hebben niet alleen hun eigen leiderschap ontwikkeld, maar ook hun medewerkers in hun kracht gezet en de organisatie gestroomlijnd. Iedereen is betrokken en gemotiveerd.

Wil je leren hoe je jouw medewerkers in hun kracht zet? Hoe je samen werkelijk succesvol bent? Dan zullen jij en je professionals zich moeten blijven ontwikkelen.  Medewerkers en managers die zichzelf en hun bedrijf serieus nemen weten dit. Die kiezen heel bewust voor organisaties en managers die coachend leiderschap en ‘een leven lang leren’ als norm hanteren.

Als leiderschapscoach raad ik je de training Persoonlijk Leiderschap aan. Daar zit alles in wat jij en je professionals nodig hebben. Dan groei je van gedeelde smart naar gedeelde winst. Dat is toch wat je wilt!

Over de schrijver
Jos Verheijden is ervaringsdeskundige senior Burnout Trainer & Coach en helpt ondernemers, MKB-directeuren, zelfstandigen en hoog opgeleide professionals bij het voorkomen en herstellen van burnout symptomen en gerelateerde klachten zoals stress, sociale angsten, uitstelgedrag, werkdruk, onzekerheid, overspannenheid, communicatie en leiderschap. Jos wil bijdragen aan het onafhankelijk en vrij maken van ondernemende mensen waardoor ze hun leven weer terug krijgen. Dat doet hij via zijn coaching, training, vlogs, blogs, interviews en documentaires.
Reactie plaatsen

arrow_drop_up arrow_drop_down