arrow_drop_up arrow_drop_down
16 juni 2013 

Struisvogelpolitiek

Vorige week moest ik even wachten bij de kapper en maakte een grote fout: Ik zat me te vervelen en pakte onbewust de krant. De Telegraaf nog wel. Dus ik begon geheel onbedachtzaam te lezen en merkte eigenlijk pas na een vijftal minuten dat ik aardig depressief aan het worden was. Maar op de een of andere manier bleef ik doorgaan met lezen. Misschien is het depressief worden van kranten lezen een verslaving: Ik bleef immers doorlezen terwijl het niet goed voelde.

Gelukkig werd ik uit mijn destructieve krant-lees-trance getrokken door een bijzonder aardige kappersassistente die mijn haren alvast wilde wassen. Nou had ik gehoopt dat ze tegelijk mijn depressie zou wegwassen, maar dat lukte slechts gedeeltelijk. Mogelijk dat haar spontane lach daar debet aan was. Maar mogelijk had ze gewoon medelijden met mij: ‘Hoe kan iemand nou zo stom zijn om de krant te lezen, het ook nog serieus te nemen en dan vervolgens depressief te worden?!’

Och arme man. En ze waste heerlijk verder.

Daarna tijdens het knippen kon ik mijn verhaal kwijt aan mijn kapper. We zaten met een paar mannen naast elkaar en er ontstond een heftige maar verrassende discussie. Ik moest natuurlijk éérst even kwijt dat ik nogal depressief geworden was van het krantlezen en dat ik nu weer genoeg krant gezien had voor de komende vijf jaar. Maar mijn kapper kwam al snel tot de conclusie dat ik aan struisvogelpolitiek deed. Je kunt toch niet je kop in het zand steken voor alle ellende die er is! Je moet toch weten hoe het er economisch voorstaat! Je moet toch mee kunnen praten over het nieuws! Je moet toch weten welke stomme beslissingen politici nu weer genomen hebben!

IJzersterke argumenten helpen altijd

Gelukkig had ik het ijzersterke argument dat journalisten slechts hun eigen interpretatie van de werkelijkheid geven en dat zo negatief mogelijk opschrijven. Ze zijn er blijkbaar nog steeds van overtuigd dat ze dan meer kranten verkopen. Mensen willen immers zo veel mogelijk ellende lezen. Dat is veel interessanter dan positief nieuws. Wie wil er nou weten dat er een baby-olifantje geboren is in de dierentuin van Timboektoe? Niemand toch! Nee dat denk ik ook niet. Daarom lees ik ook geen kranten. Nou ja; tenzij ik depressief wil worden en een spannende discussie bij de kapper wil hebben.

Toen mijn kapper klaar was, kreeg ik nog een warme groet van mijn buurman. Hij moest al die tijd wachten omdat hij zijn grijze haren liet verven. Ik weet niet of er een link ligt tussen grijze haren, het interpreteren van de werkelijkheid en het schrijven van nieuwsberichten in kranten. Feit was dat hij grijze haren kreeg. Zijn interpretatie was dat hij die niet mooi vond….. Oeps; Misschien was hij wel journalist en sta ik morgen in de krant. Voor mijn kapper maakte het niet meer uit. Waarschijnlijk dacht hij: “Als je haar maar goed zit”. En ieder ging zijn weg.

Over de schrijver
Jos Verheijden is ervaringsdeskundige senior Burnout Trainer & Coach en helpt ondernemers, MKB-directeuren, zelfstandigen en hoog opgeleide professionals bij het voorkomen en herstellen van burnout symptomen en gerelateerde klachten zoals stress, sociale angsten, uitstelgedrag, werkdruk, onzekerheid, overspannenheid, communicatie en leiderschap. Jos wil bijdragen aan het onafhankelijk en vrij maken van ondernemende mensen waardoor ze hun leven weer terug krijgen. Dat doet hij via zijn coaching, training, vlogs, blogs, interviews en documentaires.
Herman van Haaren
Door

Herman van Haaren

op 17 June 2013

Struisvogelpolitiek
Ja, zelf lees ik ook zelden tot nooit kranten, maar weer om andere redenen. Er is overigens een groot verschil tussen depressiviteit en somberheid. Interpretaties van anderen kunnen best heel interessant zijn, maar voor kwalitatieve journalistiek is het mijns inziens meer interessant dat feitenlijkheden worden weergegeven in een informatiestroom, en aan bepaalde informatie zou ik zomaar eens veel kunnen hebben. In mijn optiek is kwalitatieve informatieverstrekking, wat een middels een krant zeker kan, een waardevol gegeven. Prettige dag verder.

Muis
Door

Muis

op 17 June 2013

Zelf lees ik ook sporadisch
Zelf lees ik ook sporadisch een krant, je wordt er inderdaad somber van, het lijkt een en al ellende te zijn in de wereld. Ik zou dan wel weer graag een abonnement nemen op een krant waar voornamelijk positieve berichten in staan!

Pieter Bos
Door

Pieter Bos

op 17 June 2013

Leedvermaak, verder niets nieuws onder de zon
De krant is voor wie graag geniet van het leed van anderen. Het meeste zogenaamde nieuws heeft geen andere, en zeker geen informatieve, waarde. De krant zelf is het levende bewijs. Dagelijks kunnen we kennis nemen van dezelfde soort gruwelen, falen en domheden. Ondanks deze voortdurende herhaling blijken we er toch niets van te leren. En dat is ook niet de bedoeling. Anders zouden we de krant niet meer nodig hebben. Al is er niets nieuws onder de zon, de journalistiek blijft ons knippen en scheren...

Corné
Door

Corné

op 17 June 2013

Struisvogelpolitiek
Ik volg wel veel nieuws, maar ik stop daar een paar uur voordat ik naar bed ga mee: ik heb gemerkt dat ik anders slecht slaap. Het is inderdaad zo dat journalisten vooral slecht nieuws melden. Je zou echt "Het zijn net mensen" van Joris Luyendijk (journalist) moeten lezen, waarin hij laat zien hoe journalisten, het systeem van de massa-media en de lezers zelf hun eigen filters toevoegen aan de nieuwsvoorziening. Daarnaast zit het boek vol met andere interessante (en soms hilarische) observaties. Toch ben ik het niet met je eens dat je het nieuws dan maar beter niet kan volgen. Je moet toch weten hoe de wereld in elkaar zit om goede keuzes te kunnen maken? Als het gaat om de wereldpolitiek dan denk je misschien alleen aan je keuzes in het stemhokje, maar het gaat ook over welke producten je wel/niet koopt, waar je wel/niet gaat werken, in welk land je kiest te wonen, en dan heb ik het nog niet eens over de meer activistische deelname aan de maatschappij. De vraag is hoe je geïnformeerd kunt blijven zonder depressief te worden. Volgens mij is het probleem vooral dat * nieuws overwegend negatief is (terwijl (en juist doordat) de werkelijkheid overwegend positief is) * veel nieuws gaat over grote dingen en dingen die ver weg zijn, waar je (op het eerste gezicht) niets aan kunt doen Ik ben geen psycholoog, maar dat kijkt me een aardig recept voor depressie: een (ingebeelde) werkelijkheid die vol ellende is waar je niets aan kunt veranderen. Ik heb geen compleet antwoord. Wel wat ideeën: * wees kritisch op het nieuws, denk na en probeer ook te zien wat er niet gezegd wordt, maar wat wel waar moet zijn (inclusief positieve dingen). * ik heb het uitgangspunt dat elk probleem een oplossing heeft. Als iets geen oplossing heeft, dan is het misschien helemaal geen probleem. Iets is alleen "slecht" als het in contrast staat tot iets anders dat "goed" is. * je kunt niet alle wereldproblemen in je eentje oplossen, maar dat hoeft ook niet: pak gewoon een klein stukje wat voor jou te behappen is. Er zijn genoeg mensen om aan de andere problemen te werken, dus die andere dingen kan je alvast loslaten. Volgens mij is het wel belangrijk om een stukje te pakken om aan te werken: als je helemaal niets oppakt wordt je leven "zinloos". Alleen: als je te veel hooi op je vork neemt, dan bereik je ook niets. Wat denk jij ervan, Jos?

Eric
Door

Eric

op 11 August 2013

struisvogelpolitiek
Helemaal eens met wat er geschreven is. Toevoeging: nieuws is noodzakelijk in het communicatieve tijdperk waarin we momenteel leven. Echter je bepaalt zelf in hoeverre je het nieuws jou laat beïnvloeden. Met name ben alert op wat er NIET staat.............. Neem het dus voor kennisgeving aan ( en doe er wel / niet iets mee....)

Anita Siks
Door

Anita Siks

op 18 June 2013

kop in het zand
Ik lees slechts af en toe de krant en kan er niet altijd vrolijk van worden. Ik heb geleerd om 'm te scannen, het grote en voor mij interessante nieuws eruit te halen en het verder te laten voor wat het is. Ik wil toch wel graag een beetje, in grote lijnen weten wat er gaande is in de wereld want ik denk dat alles toch zijn weerslag heeft op de omgeving. Een oorlog in Iran of een dergelijk land raakt mij persoonlijk niet maar heeft mondiaal wel invloed op de handel en wandel van veel mensen. De wereld is er alleen maar kleiner op geworden uiteindelijk. De krant wordt geschreven door journalisten die het verhaal kleuren door hun kijk op de wereld en negatief nieuws wordt gretiger geconsumeerd dan positief nieuws, dat hebben proeven met positieve kranten al uitgewezen. De krant moet verkocht worden dus staat er negatief nieuws in, zo simpel is het. Big Brother is watching us al lang al en het is alleen maar goed om te zien dat er steeds meer aan het licht komt over dit soort duistere praktijken. En ja, we hebben zelf de keus en de macht om mee te gaan in wat ons voorgeschoteld wordt of om het af te wijzen. Ik zou zeggen, lees kritisch, neem sommige dingen voor kennisgeving aan, probeer de andere kant van het verhaal te onderzoeken als het je interesseert maar slik niet alles voor zoete koek. Gelukkig biedt internet plaats aan kritische mensen die tegengas bieden aan het medium krant en de 'waarheid' die de krant vertegenwoordigt. Doe er je voordeel mee. Opmerkelijk overigens dat de overige reacties van mannen zijn....

Erik
Door

Erik

op 11 August 2013

struisvogelpolitiek
Nieuws is terugkoppeling op een gebeurtenis. Bijna altijd een gebeurtenis waar je niet direct bij betrokken bent of bent geweest. Het verandert dus niet je leven, maar wel je kijk erop. Het beïnvloedt ( slechts een heel kort moment ) ons leven en raakt ons (kort) emotioneel. Hier moet je mee leren omgaan. Neem het niet al te serieus, sta er niet te lang bij stil, laat je niet bang maken en zoek naar de positieve kanten ervan. Het leven is zo iets unieks dat je verplicht bent om dit unieke dagelijks te vieren. Nieuws is niet meer weg te denken maar laat het niet je stemming bederven. Er blijven teveel mooie dingen over om wel positief over te praten.

Reactie plaatsen

Volg de gratis workshop: "Ik wil/moet* veranderen"